Tempelmodellen

Tempelmodellen, met de grootste precisie en met kostbare materialen vervaardigd, tonen hoe men al eeuwenlang op zoek is naar vorm en uiterlijk van de tempel van Salomo en Herodes. Noch archeologische vondsten, noch de bijbeltekst zelf geven voldoende aanwijzingen.

Het model van de tabernakel gemaakt in opdracht van ds Leendert Schouten, is met recht wereldberoemd. Voor deze 19de-eeuwse reconstructie van het verplaatsbare heiligdom dat de Israëlieten bouwden nadat ze uit Egypte waren weggetrokken, is zoveel mogelijk gebruik gemaakt van de materialen die in de bijbel worden genoemd. Zo zijn de dekkleden vervaardigd van geitenhaar dat Schouten speciaal uit Syrië liet overkomen en was het zand in de voorhof afkomstig uit de Sinai-woestijn.

Huis van God

Al eeuwen proberen joden en christenen zich voor te stellen hoe de historische tempel van Jeruzalem er uitzag. Deze fascinatie leidde tot de bouw van prachtige modellen waarbij men tot in de kleinste details had nagedacht over hoe het geweest zou kunnen zijn. Hoewel de bouw van de tempel van Salomo in de bijbel uitvoerig wordt beschreven, blijkt het niet eenvoudig om tot een bevredigende reconstructie te komen. Essentiële maten en gegevens ontbreken of spreken elkaar tegen. Schaarse gegevens uit de archeologie of uit andere bronnen lossen de 'bouwproblemen' nauwelijks op. Zo komt het dat alle modellen van de tempel anders zijn. Iedere modelbouwer heeft zijn eigen ideeën en oplossingen in zijn model verwerkt. Ook weerspiegelt zijn model het beeld dat mensen zich van de tempel hadden gevormd.

Van groots en statig naar eenvoudig

Dankzij de opkomst van de archeologie en de vele opgravingen in het Midden-Oosten verschoof het beeld dat men van de tempel had ingrijpend. In de 17de en 18de eeuw was het nog een groot en statig, classicistisch gebouw dat veel weg had van het paleis van een Europese vorst. In de 19de eeuw worden de afmetingen veel geringer en het uiterlijk van de tempel eenvoudiger.

meld je aan voor de nieuwsbrief